زوون : تالشی - گویش:نَسومی - لَواز(لجه):ماسالی

«روشون ببﬞ»

روشـــون ببﬞ، ببﬞ وَشـــتَن، ستاره

ویجیـــنر کـــرده خـوب، نخــوا دواره

وخـتی چــــرا آبی، آفــــتاو، ربار تﬞ

یعــنی کﬞ استـــیره دایــم ســـواره

      

یعـنی آتـــش به دیـلـــیره همیشه

یعـــنی آکـــرده کـیلــــیره همیشه

گلی غومچه مونی داری سری کو

یعــنی کﬞ تﬞ داری بنــیات و ریشه

تﬞ حـــلاجــــیره، مستــــیره، اَلالَه

همیشه ســـوزیـره و کیشه خاله

پیـلَـه دریایـْـره و سَــوَلُــــــونی تک

نمـــونی تﬞ بَه کــندالـــــون و چالَه

یعــنی جانـــــر بَه دنـیا بی قـــراره

یعنی اشـتﬞ وجـــــود اِسته باهاره

یعنی کﬞ استـــیره همیشه باهــار

تیجه ره یـْره، گلی مـــونی، ستاره

یعنی اشــتﬞ وجــــود چنگه، چغانه

یعنی شعـــری مـونــو اشتﬞ باهانه

یعنی دریا به جانـــیره و خوشــدیل

یعنی شــادی اِسته اشـتﬞ نشانه

یعنی ربار اشــتﬞ چــم و کـــیل آبه

یعنی گــولون شیـوار اشتﬞ دیل آبه

یعنی خـنده وَری مـــردئومی سرا

یعنی روشــــونـیــره، آگـِــته چـــرا

یعنی پارگاه مــونــی وری دیلَه کو

یعنی خـورشــیدیره همه چیلَه کو

یعنی دریایـْره تﬞ، کــولّــــر هَـــزاره

یعنی آو نِهــیـــنجی آوه بـیـــله کو

یعنی اشـتﬞ وجــــود چمــه یَه روار

یعنی ســوزیــره زَیــــرون مثلﬞ بجـار

یعنی اشـتﬞ لــوئه همیشه شیرین

یعنی دوا درمـــونَه اشـتﬞ زهـــــار 

ترجومه