آش شله قلمکار
یکی از معروف ترین نوع از انواع آشهای ایرانی است. در طبخ این نوع آش از سبزیجات معطر و مخصوص آش نظیر: تره، جعفری، گشنیز، اسفناج و حبوبات نظیر نخود، لوبیا، عدس، برنج، پیاز و همچنین گوشت سردست بی استخوان، زردچوبه و روغن استفاده میشود . این آش با نعناع داغ تزیین و مصرف میشود.
سبزی آش خرد کرده 3 الی 5 کاسه ماست خوری گوشت خورشتی یک فنجان سر پر لوبیا قرمز یا سفید دو قاشق عدس چهار قاشق ماش دو قاشق بلغور گندم دو قاشق آرد برنج دو قاشق روغن یک فنجان نعنا یک قاشق برای تهیه نعنا داغ کشک صد گرم برنج دو قاشق بلغور جو سه قاشق پیاز متوسط دو عدد با این مقدار مواد لازم حدوداً به اندازه 10 کاسه ماست خوری از ”آش شله قلمکار“ خواهیم داشت. سبزی آش خرد کرده:3 الی 5 کاسه ماست خوری (جمعا معادل 300 الی 500 گرم)، گوشت خورشتی یک فنجان سر پر (معادل 200 گرم) لوبیا قرمز یا سفید دو قاشق (جمعا معادل 40 گرم)، عدس چهار قاشق (معادل 80 گرم) ماش دو قاشق (جمعا معادل 40گرم)، بلغور گندم دو قاشق(معادل 40 گرم) آرد برنج دو قاشق(جمعا معادل 30گرم)، روغن یک فنجان(معادل صد گرم) نعنا یک قاشق برای تهیه نعنا داغ، کشک شش قاشق غذاخوری(معادل صد گرم) برنج دو قاشق(جمعا معادل 30 گرم)، بلغور جو سه قاشق (جمعا معادل 60گرم) پیاز متوسط دو عدد (معادل 200 گرم) حبوبات و گوشت را در یک قابلمه ریخته، می شوییم. سپس نمک، فلفل، زردچوبه و آب اضافه کرده (در صورت دلخواه به جای آب می توان آب قلم اضافه کرد که آش خوشمزه تر می شود) تا حدود 10 الی 12 ساعت بپزد و جوش بخورد و لعاب بیاندازد. گوشت پخته شده را درآورده، با گوشتکوب می کوبیم تا گوشت ها ریش ریش شوند. گوشت کوبیده شده، دو قاشق آرد برنج (آرد برنج را در یک لیوان آب سرد حل کرده، سپس اضافه می کنیم) و سه الی پنج کاسه ماست خوری سبزی آش خرد شده را اضافه کرده، می گذاریم دو ساعت دیگر بپزد تا آش جا بیفتد. در حین پخت، اگر نیاز بود، آب به آن اضافه می کنیم و هر 10 دقیقه یک بار آن را هم می زنیم. دو عدد پیاز خرد شده را در یک فنجان روغن داغ شده می ریزیم تا پیاز داغ با شعله زیاد سرخ و برشته شود (به پیاز داغ کمی زردچوبه اضافه می کنیم). بعد از سرخ شدن، سریع پیاز داغ را در یک آبکش ریخته تا روغن آن جدا شود. پیاز داغ بدون روغن را در ماهیتابه برگردانده و آن را پهن می کنیم تا پیاز داغ خشک و برشته شود و در روغن باقیمانده از پیاز داغ، دو قاشق نعناع آسیاب شده می ریزیم تا نعناع داغ درست شود. آش شله قلمکار را در ظرف می کشیم. می توان آن را با کمی پیازداغ، کشک و زعفران آب کرده تزئین کرد تا آماده پذیرایی شود. مقدار کالری موجود در یک کاسه ماست خوری آش، بدون کشک، نعناع داغ و پیاز داغ حدودا 175 کالری می باشد. مقدار کالری موجود در یک کاسه ماست خوری آش 310 کیلو کالری می باشد.مواد لازم برای آش شله قلمکار:













طرز تهیه آش شله قلمکار




نوش جان






جنگل دیلمان این جنگل از قدیمیترین جنگلهای ایران است که با گونههای گیاهی و جانوری نادر، یکی از منحصر به فردترین زیستبومهای ایران محسوب میشود.به دلیل این که در اغلب مواقع فضای این جنگل را اقیانوسی از ابر فراگرفته به این نام مشهور است و به باور بسیاری از گردشگران یکی از زیباترین چشماندازهای طبیعت ایران محسوب میشود.
















رجبالی پیر ابی تو
یه دونه می حرف گوش نودی
گوش بدی می حرفونه
اگه بد گونم ما فوش بدی
تی سجیل هفتاده
تی حرف خوش
فریـــــــــــــــــــاده
تی پسر غلام آقای
بی کــــــاره
تی دتر حاج خانمی
بیـــــماره
چره آواره ببی کل رجبالی چره بیچاره ببی کل رجبالی
بخدا یه دست بد در کاره او بوده تی زاکون بیچاره
تی دل با وعده ها تو خوش نکن
می نصیحت تعبیر فوش نکن
تا شنی دکان سر
تی طالبکار تا اینه
مثل گرگ از پشت سر فترکه تی یخه گینه
تا گونی پول ندانم گونه ا حرفون می کله نشنه
دونی رجبالی چره ؟ اونه نفس جای گرم جی هنه
بخدا یه دست بد در کاره اوبوده تی زاکون بیچاره
نیم جریب بیجار دانی همه نفره وانه
ماتور بیجارکاری نسیه بیجار نشنه
تا تکون خونی رجب پول آب و برق هنه
آب کی خونه ؟ برق کی دانه ؟
اسی خرمنکوب خانه
رجبالی
چه تی مانه ؟
تو فقیری کل رجب
تی کب تی داد تی فریاد کی ایشتونه ؟
بخدا یه دست بد در کاره او بوده تی زاکون بیچاره
میرزا خودایه سوگند نوگذارنیم تی هدف فراموش بی
میرزا خودایه سوگند کی تی رایه شنیم
سوگند کی امی دامونونِ امی خونون امره اُو دنیم
سوگند کی امی گیله مردون ..........


میرزا به خدا سوگند که نخواهیم گذاشت هدفت فراموش شود
میرزا به خدا سوگند که به راه تو خواهیم آمد
سوگند که جنگل هایمان را با خونمان آبیاری کنیم
سوگند که ما گیله مردان .........
چره تو پرجفایی ایته چندروزه که پیدا نبوستی نکونه از امی حرف خستا بوستی خودم دیروز بیدیم ایوان گوشه رقیبه تا بیدیی مستابوستی بیدیم خوری ننام چون باوفایی می آشفته دیله تو سر پناهی به هرسودوانم اسبه خیاله بازم ایه تی ور از بی جیگایی نشینی اسبه سر می پوشته سر ماه مانستان فرانیم کوهو دشته روزوشب باده مانستان واگردم فیندرم تی روی ماهه ایم بیرون جه دنیایه خیال خواب مانستان بیه تا که دواریم از ا سامان تومی دست بگیر مرم تی دامان بشیم از ادم و عالم دورابیم بیه دی ناز نکن می شوخ چشمان


کــــولــــوشــــکن
ͼ●○○○●ʘʘ●○○○●ͽ
در زبان گیلکی کولوشکن به مُرغی گفته می شود که جوجه دار شده است و مُرغی که آماده جوجه دارشدن است را مُرغ "کوُلک" یا "کُورک" مینامند.

نوعی پرچین که به زبان گیلکی لوله پرده توضیح :در زمان گذشته گیلانیان از این لوله پرده به عنوان حصار خانه ها استفاده میکردن
این چیست .......در زمان قدیم استفاده میشده

این دستگاه فرچند طبقه مخصوص گیلانی ها
وسیله ای که با آن دوغ درست میکنند . به زبان گیلکی نییه

اتو ذغالی قدیمی
زمستان پارسال در لاهیجان
زمستون در راه ماهم چشم به راه زمستون و برف. پارسال که لاهیجان برف خوبی اومد نمی دونم امسال چی میشه. من و آرمان پارسال از برف لاهیجان کلی عکس گرفتیم که یه چنتاییشو قبلا گذاشته بودم. گفتم در آستانه ی زمستونیم یه سری دیگه از اون عکسا رو بذارم. اول از همه هم عکس آرمانو میذارم. نپرسید چرا عکس خودتو نمیذاری چون دوس ندارم ، راستش خوشم نمیاد.),ولی متسفانه بیشتر عکسا سنگین نمیشه گذاشت ولی هرچی تونستم براتون گذاشتم.







از گیل و دیلم در شاهنامه و کتب حماسی و در ادبیات فارسی سخن فراوان رفته است. که ما در اینجا به چندی از آنها اشاره کرده و چند نکته تاریخی از آنها مینویسم که هدف از این نکته یابی ها یافتن چند نکته در ابزار ها و جامه های سپاهیان گیل و دیلمی است.
فردوسی بزرگ- شاهنامه:
همان گیل مردم چو شیر یله
ابا طوق زرین و مشکین کلـه
ز گیل و ز دیلم بیامــد ســـپاه
همی گرد لشگر برآمد به ماه
همــــــه مرزبان زریــن کمــــر
بلوچی و گیلی به زرین سپـر
سیاووش سپر خواست گیلی چـهار
دو جوشــــــن دگـــــر زآهـــــن آبــدار
بفرمـــــود روزبـــــــانــــان در
برفتند و با تیغ و گیلی سپر
سپر های گیلی به پیش اندرون
همی ازجگرشان بجوشید خون
سپاهی برآمد ز هر کشوری
ز گیلان و از دیلمان لشـگری
ازو هر بشیزه چو گیلی سپر
نه آهــن نه آتـــش بر او کارگر
اسدی طوسی:
سپر در سپر گیل مشکین کله
خروشـــان همه چون هژبر یله
چو شب شد گیل شد در گلیم سیاه
ورا زرد گیـــــلــی سپــر گشــــت ماه
همه برگشان پهن و زرنگارگون
ز گیلی سپــرها به پهنا فــزون
نظامی:
پس آنگه پای بر گیلی بیفشرد
ز راه گیلکان لشــــگر به در برد
چو رهوار گیلیم ازین پل گذشت
به گیلان ندارم سر بازگشــــــت
عَسجُدی:
چو دیلمان زره پوش شاه و تُرکانَش
به تیر و زوبین بر پیل ساخته خنگال
درست گویی شیران آهنین چرمنـد
همی جانند از پنجه آهنــین چنـگال
خاقانی:
خیل بنفشه رسید با کلـــه دیلــــمی
سوسن کان دید کرد آلت زوبین عیان
فخر الدین اسعد گرگانی:
ز قزویــن در زمین دیلمــــان شد
درفـــــش نام او بر آسمــان شد
زمین دیلمان جایی است محکم
بدو در لشگری از گیــل و دیلــم
بتازی شب از ایشـان ناوک انداز
زنـنـــــــد از دور مـــردم را به آواز
نکاتی که به آن میرسیم به جز جنگاوری گیل و دیلم از قرار زیراند:
1- سپر گیلی، سپر دیلمی - سپر زرین ، سپر زرد-سپر چهارگوش، سپر بزرگ و پهن، سپر زرنگار
2- مشکین کله ، کله دیلمی
3- زره های پولادین
4- طوق زرین
به ادامه ی نوشته بروید